خب امروز به سرم زد یه کاری کنم

یه بازی اونم این که یه نوشته ایی رو تقدیم به دوستات کنی

خب خودم شروع میکنم

اول تقدیم به سهراب ( همیشه حس میکنم شعر رو دوست داره)

می خواهم برگردم به روزهای کودکی
آن زمان ها که :
پدر تنها قهرمان بود
عشــق، تنـــها در آغوش مادر خلاصه میشد
بالاترین نــقطه ى زمین، شــانه های پـدر بــود
بدتـرین دشمنانم، خواهر و برادر های خودم بودند
تنــها دردم، زانو های زخمـی ام بودند.
تنـها چیزی که میشکست، اسباب بـازیهایم بـود
و معنای خداحافـظ، تا فردا بود...!

دوم تقدیم به آرش ( همیشه حس میکنم ادم مغروری هست و اطلاعاتش کامله )

روزى یک استاد دانشگاه شاگردان خود را به مباحثه طلبید. او در کمال اعتماد به نفس از دانشجویانش پرسید: آیا خداوند همه موجودات را آفریده است؟
یکى از دانشجویان با شجاعت پاسخ داد: بله.
استاد پرسید: هر موجودى را؟
دانشجو جواب داد: بله هر آن چه را که وجود دارد.
استاد گفت: در این صورت این جمله که خداوند شیطان را هم آفریده، درست است. چرا که شیطان هم وجود دارد.
دانشجو نتوانست به این پرسش پاسخ دهد و ساکت ماند.
استاد با حالتى حاکى از احساس خشنودى با خود این طور اندیشید که بار دیگر توانسته است اثبات کند که ایمان و اعتقادات مذهبى چیزى جز افسانه نیست.
در همین حال ناگهان دانشجوى دیگرى دست بلند کرد و پرسید: استاد آیا سرما وجود دارد؟
استاد پاسخ داد: البته که وجود دارد. آیا تو تا به حال سرما را احساس نکردى؟
دانشجو با کمال احترام پاسخ داد: استاد در واقع سرما وجود ندارد. بر پایه نتایج دستاوردهاى دانش فیزیک، سرما در واقع عبارت است از فقدان کامل یا غیبت کلى گرما. یک شىء را تنها زمانى مى‌توان مورد مطالعه قرار داد که انرژى از خود ساطع کند و انرژى هر جسم به صورت گرما ساطع مى‌شود. بدون گرما اشیاء ساکن و فاقد نیروى جنبش هستند و نمى‌توانند از خود واکنش نشان دهند. اما سرما وجود ندارد. ما خود واژه سرما را ابداع کرده‌ایم تا پدیده فقدان گرما را به کمک آن توصیف کنیم.
دانشجو در ادامه پرسید: تاریکى چطور استاد؟ آیا به نظر شما تاریکى هم وجود دارد؟
استاد پاسخ داد: البته که وجود دارد.
دانشجو باز گفت: شما بازهم اشتباه مى‌کنید استاد. تاریکى نیز چیزى جز فقدان کامل نور و روشنایى نیست. از نظر فیزیکى مى‌توان نور و روشنایى را مورد مطالعه قرار داد اما تاریکى را خیر. اگر نور را از منشور عبور دهیم، رنگ‌هاى گوناگونى براساس طول موج امواج نورانى از آن خارج مى‌شود. تاریکى نیز عبارتى است که ما از آن براى توصیف حالت فقدان نور استفاده مى‌کنیم.
در پایان دانشجو از استاد پرسید: شیطان چطور؟ آیا شیطان هم وجود دارد؟
خود وى ادامه داد: شیطان نیز بر غیبت خداوند در دل انسانها و حالت دورى از عشق، بخشش و ایمان دلالت دارد. عشق و ایمان همانند نور و حرارت هستند. این دو وجود دارند و فقدان آنها است که شیطان نام گرفته.
این بار نوبت استاد بود که حرفى براى گفتن نداشته باشد.
نام این دانشجو آلبرت اینشتین بود.

سوم تقدیم به آرمینا ( حس میکنم همیشه تو خودشه، خاصه، عاشق شکست خورده توی عشقه )

دختر 5 ساله ای از برادرش پرسید معنی عشق چیست؟

برادرش جوابداد : عشق یعنی تو هر روز شکلات من رو از کوله پشتی مدرسه ام بر میداری و من هر روز بازهم شکلاتم رو همونجا میگذارم  .

و در آخر تقدیم به سمانه ( همیشه حس می کنم فمنیسته، از هرچی پسره بدش میاد، دنبال حقوق برابره )

دخترک طبق معمول هر روز جلوی کفش فروشی ایستاد و به کفش های قرمز رنگ با حسرت نگاه کرد.
بعد به بسته های چسب زخمی که در دست داشت خیره شد و یاد حرف پدرش افتاد:
 "اگر تا پایان ماه هر روز بتونی تمام چسب زخم هایت را بفروشی آخر ماه کفش های قرمز رو برات می خرم".
 
دخترک به کفش ها نگاه کرد و با خود گفت: یعنی من باید دعا کنم که هر روز دست و پا یا صورت 100 نفر زخم بشه تا...
 و بعد شانه هایش را بالا انداخت و راه و افتاد و گفت: نــه... خدا نکنه...

.....................................................................................

پ.ن.1: اول اینکه اون چیزی که تو پرانتز بود تصویری هست که خودم از شما ساختم

پ.ن.2: از همین 4 نفر دعوت میکنم برای بازی ( سهراب ، آرش ، آرمینا ، سمانه )

من می توانم خوب ، بد ، خیانتکار ، وفادار ، فرشته خوب یا شیطان صفت باشم. من می توانم تو را دوست داشته یا از تو متنفر باشم. من می توانم سکوت کنم ، نادان یا دانا باشم ، زیرا انسانم و این ویژگی های انسانی اند.

توهم به یاد داشته باش ، من نباید انچه باشم که تو می خواهی ، من خودم را از خودم ساخته ام ، تو را باید دیگری برایت بسازد تو هم به یاد داشته باش ، منی که از خودم ساخته ام ، آرزوهای من است و آنچه از من می سازی ارزوهایت یا کمبودهایت هستند.

لیاقت انسان ها کیفیت زندگی را تعیین میکند ، نه آرزوهایشان ؛ و من متعهد هستم که انچه باشم که تو میخواهی و تو هم می توانی انتخاب کنی که مرا میخواهی یا نه ، ولی نمیتوانی انتخاب کنی که از من چه میخواهی !

تو میتوانی دوستم داشته باشی، همین گونه که هستم و من هم میتوانم دوستت داشته باشم همان گونه که هستی. میتوانی از من متنفر باشی بی هیچ دلیلی و من هم؛ زیرا که ما هر دو انسانیم و این جهان مملو از انسان هاست، پس این جهان میتواند هر لحظه مالک انسانی نو باشد و تو نمیتوانی برایم قضاوت کنی و حکم صادر کنی و من هم؛ قضاوت کردن و صدور حکم بر عهده نیروی ماورایی خداوندگار است، دوستانم مرا همین گونه پیدا می کنند و دوست می دارند، حسودان از من متنفرند؛ ولی باز...

یادت باشد اگر چشمت به این دست نوشته افتاد، به خاطر بیاوری آن هایی را که هر روز می بینی و با ان ها مراوده میکنی، همه انسانند و دارای ویژگی های انسانی با نقابی متفاوت؛اما همگی جایز الخطا.

نامت را انسانی باهوش بگذار! اگر انسان ها را از پشت نقاب های متفاوتشان شناختی! و یادت باشد که کاری نه چندان آسان است....

.......................................

پ.ن : اینا رو دوست داشتم بگم تو دلم بود که بگم و گفت

.......................................

ویرایش 1/1/1391 ساعت 08:52

نوروز مبارک

اول از همه مرسی از سهراب بابت دعوت

خب من در مورد کلاه گروه بندی حرفی نمی زنم اونم به این دلیل که اگه میخواست واسه من نظری بده من رو توی هیچکدوم از گروه ها نمی گذاشت چون هیچکدوم از اون خصلت ها در من نیست

در مورد بازی جملات متنفر:

باور کن دارم بهت راست میگم (خودتون در موردش هر برداشتی میکنید مجاز هستید)

ببین من دوست دارم که این حرف رو بهت میزنم ( به نظر من فقط پدر و مادر هستند که ادم رو دوست دارن و این حرف رو بهم میزنن منظور نصیحت و مشورت و این چیزاست)

...............

پ.ن 1 : پنج شنبه تولدم بود و تولد سایت هرکاری کردم نشد بیام نت 4 اسفند مبارک

پ.ن 2 : سه تا بلیط آزاد هرکسی دوست داره میتونه برداره و این بازی رو ادامه بده

(دوست دارم یکی از بلیط ها رو آرش برداره)

پلاک 1673......

خب بالاخره وبلاگ هم یک ساله شد

حرفی ندارم بزنم ( گرچه هست اما نمیخوام بهش فکر کنم و به نوشته تبدیلشون کنم )

فقط : عید مبارک

به تو نگاه می کنم و می دانم تو تنها نیازمند یکی نگاهی
تا به تو دل دهد
آسوده خاطرت کند
بگشایدت تا به درآیی
من پا پس می کشم و در نیمه گشوده به روی تو بسته می شود
پیش از انگه به تنهایی خود پناه برم از دیگران شکوه آغاز می کنم
فریاد می کشم که ترکم گفتند
چرا از خود نمی پرسم آیا کسی را دارم که احساسم را
اندیشه و رویایم را
زندگی ام را با او قسمت کنم
آغاز جداسری شاید از دیگران نبود

آدمک آخر دنیاست بخند                          آدمک مرگ همین جاست بخند 

دست خطی که تو را عاشق کرد                 شوخیه کاغذیه ماست بخند 

آدمک خر نشوی گریه کنی                             کل دنیا سراب است بخند 

آن خدایی که بزرگش خواندی                      به خدا مثل تو تنهاست بخند
 

سلام به تک تکتون خوبین؟ خوشین؟ سلامتین؟ چه خبرا؟چه کارا میکنین؟ به قول یکی قربونتون برم

عرضم به خدمتتون اینه که آقایون ، خانوما چرا هممون نقاب به صورتمامون میزنیم؟

تو جریانین که من شمال رفتم و الان واسه یه هفته برگشتم خونه وای که خدا این مردمی که الان میبینم همه از فامیل و اشنا و دوست و غریبه یه جوری باهات رفتار میکنن که فکر میکنی اگه نباشی مردن و بعد میبینی نخیر هیچی به هیچیه همش کشک همش دروغ همش کلک واقعاً چرا؟ اخه چرا؟ بابا چرا؟ خب یکم مرد باشیم مگه چی میشه؟ (منظور رفتار مردانه هست). به خدا با این نقابا و گرگ بودنا به هیچی و هیچ جا نمیرسیم و همش در حسرت هستیم تازه بدا به روزی که دستمون رو بشه که چی بودیم و چقدر دروغ گفتیم اون وقته که مجبور به فرار از واقعیت ها بریم.

بزرگی میگفت : آشفتگی من از آن نیست که تو به من دروغ گفتی آشفتگی من از آن است که دیگر نمیتوانم باورت کنم

........................................

پ. ن : اگه درهم نوشتم اگه بی معنی نوشتم اگه چرت نوشتم به بزرگی خودتون ببخشید تو دلم بودن باید میگفتم

تــــــــــــــــــــلنـــــــــــــــــــــــــــگر

سلام

عرضم خدمتتون وقتی میخواستم بنویسم کلی چیز تو ذهنم بود که میخواستم بنویسم الان ییهویی همه اش پرید

گویا من ماهی یه آپ میکنم خب اینم خوبه

تو این مدت خیلی به پیوندهای دوستان سر زدم ولی دیدم بقیه هم مثل من هستن و داره خاک میخوره این بلاگ هاشون خب بگزریم (بگذریم، بگظریم )

این ماهی که گذشت کلی برام اتفاقهای جدید و جالب افتاد

خب اول از همه بالاخره ماشین خریدم وسعمون به یه پراید رسید (هنوز آب بندی نشده) پلاکش هم ایران/34 739ج29 هست پس اگه دیدینش مال منه

دوم اینکه داشتم آماده میشدم برای سربازی نامه رسید اول آبان ماه میرم سربازی

سوم اینکه تو فکر سربازی بودم که نوری درخشید و ماه مجلس شد ییهو نتایج کنکور کاردانی به کارشناسی رو زدن و من از اونجایی که مطمئن بودم قبول نمیشم دیروز رفتم نگاه کردم و در کمال ناباوری قبول شدم  دانشگاه محمود آباد رشته الکترونیک (محمود آباد توی مازندران هست شهری در کنار دریا) (اینهمه از خوزستان بری تا شمال هیییی)

چهارم میرم دانشگاه و بیخیال سربازی

پنجم که از همه مهمتره اونی که باهاش بودم فهمیدم کلی بهم دروغ گفته پس باهاش بهم زدم البته هنوزم مطمئن نیستم که دروغ باشه ولی بالاخره بهم زدم و خیال جفتمون رو راحت کردم

.....................

پ.ن 1: این بچگیا معلوم نیست کدوم گوریه و چی شده اگه دیدینش بگین زود اعلام وجود کنه

پ.ن۲: اینکه تو این مدت نبودم واسه همین دلایل بود تا آپ بعدی بابای